อันว่าบทเรียน.....วรรณคดีวิจักร....
posted on 04 Nov 2009 20:05 by je-yui
รวบยอดขอบคุณสำหรับคำอวยพรก่อนคะ=/|\=
***เนื้อหาในบล็อคนี้อาจส่อไปในทางชายรักชาย ซึ่งเป็นความชอบส่วนตัว
ไม่ได้มีเจตนาลบลู่ หรือดัดแปลง***
***ถ้าเกิดไม่ชอบก็ขอให้ปิดเถอะค่ะ ***
เตือนไว้ซักนิด แอบกลัวบาปอยู่เหมือนกัน- -
=/|\=
เค้าหล่อชวนเพ้อจริงจังค่ะ
ใครผ่านแบบเรียนวรรณคดีวิจักรหรือเคยอ่านอิเหนามาบ้างแล้ว
สาววายอย่างเราหรือจะพลาด *ฮูฮิ*
สังคามาระตา แค่ชื่อก็น่าพิศวาทแล้วค่ะ
ชอบชื่อท่านจริงๆนะ เพราะมาก แต่กว่าจะจำได้ใช้เวลาหลายชั่วยามอยู่-*-
อิมเมจแรกที่อ่านเจอต้องเป็นคนหล่อมาก
อ่านไปมา .........ไม่ใช่แล้วสิ
"ครั้นราตรีเข้าที่ไสยาสน์ ถวิลถึงนุชนาฏขนิษฐา
จึงตรัสเรียกสังคามาระตา เข้ามาบรรทมชมชิด
พิศดูรูปทรงส่งศรี เหมือนมาหยารัศมีไม่เพี้ยนผิด
พระเชยปรางพลางอุ้มขึ้นจุมพิต ฤทัยคิดสำคัญว่ากัลยา
เอวองค์อรชรอ้อนแอ้น เหมือนแม้นพี่นางเป็นหนังหนา
พิศทรงขนงเนตรอนุชา ละม้ายเหมือนนัยนานางเทวี
ชมพลางพิศวงหลงโลม นึกว่าโฉมมาหยารัศมี
สัพยอกแย้มสรวลชวนพาที จนเข้าที่บรรทมหลับไป"
เครดิต http://bongz-gal.exteen.com/20080606/fic-x
ไม่เหลือแล้วสุดหล่อของชั้น T T
ที่จริงกะว่าเรื่องนี้จะไม่คิดแล้วนะ แต่อาจาร์ยให้เอาไปแปลความคนละบท
ของตอนศึก กระหมังกุหนิง
แล้วบทที่ได้ก็เหมือนเป็นบุพเพ
"ตรัสพลางย่างเยื้องยุรยาตร องอาจดังไกรสรสีห์
สองระตูตามเสด็จจรลี ไปที่วิหยาสะกำตาย
มาเห็นศพทอดทิ้งกลิ้งอยู่ พระพินิจพิศดูแล้วใจหาย
หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย ควรจะนับว่าชายโฉมยง
ทนต์แดงดังแสงทับทิม เพริศพริ้มเพรารับกับขนง
เกศาปลายงอนงามทรง เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา
กระนี้หรือบิดามิพิศวาส จนพินาศด้วยโอรสา
แม้นว่าระตูจรกา งามเหมือนวิหยาสะกำนี้
จะมิได้ร้อนรนด้วยปนศักดิ์ น่ารักรูปทรงส่งศรี
ตรีสแล้วลีลาขึ้นพาชี กลับไปยังที่พลับพลาพลัน"
มันคือบทที่อร๊างไตที่สุดในเล่ม (ตอนนี้จำได้หมดแล้วอย่างอัตโนมัติิ)
ตอนแรกว่าบทนี้คือพ่ออิเหนาพูด ไปคุยกับป้าและสิว +เว็บต่างๆ
มันไม่ใช่แล้ว!!!
อิเหนา>>วิหยาสะกำ
เสือไบก็รับได้ค่ะแฮ่กๆๆ
ขอบคุณสำหรับกลอนเพิ่มเลือดอันงดงามของท่าน๐oO-ObaKe_cHaN-Oo๐ค่ะ*ฟืดๆ*
ขอบคุณป้าที่มาไซโค อิเหนา*สังคามาระตา
แต่จ๊วยก็ยังชอบอิเหนา*วิหยาสะำกำอยู่ดี//ป้าตบ
(ป้า: ได้ข่าวว่าชั้นเรียนจบไปตั้งแต่เทอมแรก- - จ๊วย: ><,,)
ปิดเอนทรี่แบบเพ้อๆด้วย
เบบี๋สียะตรา
และ
วิหยาสะกำคนงาม ณ แดนเมืองกะหมังกุหนิง
ชอบตัวละครตัวนี้สุดปลายขนคิ้วค่ะ
วิหยาสะกำน่าสงสาร
'หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย'
จริงๆนั่นแหละT T
.






