:: sow one’s wild oats ::

จากเอนทรี่ที่แล้ว

รวบยอดขอบคุณสำหรับคำอวยพรก่อนคะ=/|\=

***เนื้อหาในบล็อคนี้อาจส่อไปในทางชายรักชาย ซึ่งเป็นความชอบส่วนตัว

ไม่ได้มีเจตนาลบลู่ หรือดัดแปลง***

***ถ้าเกิดไม่ชอบก็ขอให้ปิดเถอะค่ะ ***

เตือนไว้ซักนิด แอบกลัวบาปอยู่เหมือนกัน- -

 =/|\=

เค้าหล่อชวนเพ้อจริงจังค่ะ

 ใครผ่านแบบเรียนวรรณคดีวิจักรหรือเคยอ่านอิเหนามาบ้างแล้ว

สาววายอย่างเราหรือจะพลาด *ฮูฮิ*

 สังคามาระตา แค่ชื่อก็น่าพิศวาทแล้วค่ะ

ชอบชื่อท่านจริงๆนะ  เพราะมาก แต่กว่าจะจำได้ใช้เวลาหลายชั่วยามอยู่-*-

อิมเมจแรกที่อ่านเจอต้องเป็นคนหล่อมาก

อ่านไปมา    .........ไม่ใช่แล้วสิ

"ครั้นราตรีเข้าที่ไสยาสน์            ถวิลถึงนุชนาฏขนิษฐา

จึงตรัสเรียกสังคามาระตา          เข้ามาบรรทมชมชิด

พิศดูรูปทรงส่งศรี                     เหมือนมาหยารัศมีไม่เพี้ยนผิด

พระเชยปรางพลางอุ้มขึ้นจุมพิต        ฤทัยคิดสำคัญว่ากัลยา

เอวองค์อรชรอ้อนแอ้น                   เหมือนแม้นพี่นางเป็นหนังหนา

พิศทรงขนงเนตรอนุชา                 ละม้ายเหมือนนัยนานางเทวี

ชมพลางพิศวงหลงโลม            นึกว่าโฉมมาหยารัศมี

สัพยอกแย้มสรวลชวนพาที           จนเข้าที่บรรทมหลับไป"

เครดิต  http://bongz-gal.exteen.com/20080606/fic-x

ไม่เหลือแล้วสุดหล่อของชั้น T T

ที่จริงกะว่าเรื่องนี้จะไม่คิดแล้วนะ แต่อาจาร์ยให้เอาไปแปลความคนละบท

ของตอนศึก กระหมังกุหนิง

แล้วบทที่ได้ก็เหมือนเป็นบุพเพ

 "ตรัสพลางย่างเยื้องยุรยาตร       องอาจดังไกรสรสีห์

สองระตูตามเสด็จจรลี             ไปที่วิหยาสะกำตาย

มาเห็นศพทอดทิ้งกลิ้งอยู่              พระพินิจพิศดูแล้วใจหาย

หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย             ควรจะนับว่าชายโฉมยง

ทนต์แดงดังแสงทับทิม                เพริศพริ้มเพรารับกับขนง

เกศาปลายงอนงามทรง                เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา

กระนี้หรือบิดามิพิศวาส               จนพินาศด้วยโอรสา

แม้นว่าระตูจรกา                     งามเหมือนวิหยาสะกำนี้

จะมิได้ร้อนรนด้วยปนศักดิ์             น่ารักรูปทรงส่งศรี

ตรีสแล้วลีลาขึ้นพาชี                      กลับไปยังที่พลับพลาพลัน"

มันคือบทที่อร๊างไตที่สุดในเล่ม  (ตอนนี้จำได้หมดแล้วอย่างอัตโนมัติิ)

ตอนแรกว่าบทนี้คือพ่ออิเหนาพูด  ไปคุยกับป้าและสิว   +เว็บต่างๆ

มันไม่ใช่แล้ว!!!

อิเหนา>>วิหยาสะกำ

เสือไบก็รับได้ค่ะแฮ่กๆๆ

 ขอบคุณสำหรับกลอนเพิ่มเลือดอันงดงามของท่าน๐oO-ObaKe_cHaN-Oo๐ค่ะ*ฟืดๆ*

ขอบคุณป้าที่มาไซโค อิเหนา*สังคามาระตา

แต่จ๊วยก็ยังชอบอิเหนา*วิหยาสะำกำอยู่ดี//ป้าตบ

(ป้า: ได้ข่าวว่าชั้นเรียนจบไปตั้งแต่เทอมแรก- -     จ๊วย: ><,,)

 ปิดเอนทรี่แบบเพ้อๆด้วย

เบบี๋สียะตรา

และ

วิหยาสะกำคนงาม ณ แดนเมืองกะหมังกุหนิง

ชอบตัวละครตัวนี้สุดปลายขนคิ้วค่ะ

วิหยาสะกำน่าสงสาร

'หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย'

 จริงๆนั่นแหละT T

 .